@misc{Jagielski_Kacper_Bezzałogowe_2026,
 author={Jagielski, Kacper},
 abstract={Niniejszy artykuł analizuje rozwój Bezzałogowych Systemów Latających (BSL) w perspektywie długofalowej – od starożytnych prekursorów po zaawansowane platformy autonomiczne z lat 2025–2026. Głównym założeniem tekstu jest teza, że ewolucja BSL stanowi unikalny w historii techniki proces „technologicznej adaptacji środowiskowej”. W ramach tej koncepcji wykazano, że każda kolejna generacja systemów bezzałogowych jest bezpośrednią odpowiedzią na specyficzne bariery zewnętrzne: od wczesnych potrzeb zwiadowczych, przez konieczność unikania wykrycia radarowego (turecki ekranoplan Talay) i odporność na walkę elektroniczną (polski Warmate 5), aż po optymalizację zasobów i logistyki (brazylijski Tupan BEE, litewski Airvolve). Artykuł dowodzi, że postępująca autonomizacja i miniaturyzacja (systemy Nano) to formy przystosowania maszyn do przetrwania w nasyconym technologią środowisku, co trwale redefiniuje rolę człowieka, przesuwając go z pozycji bezpośredniego pilota do rangi strategicznego nadzorcy inteligentnych systemów.},
 type={artykuł},
 publisher={Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Jana Długosza w Częstochowie},
 title={Bezzałogowe systemy latające: ewolucja od starożytności do współczesności},
 address={Częstochowa},
 year={2026},
 language={pol},
 keywords={bezzałogowe systemy latające, BSL, ewolucja techniki, adaptacja technologiczna, sztuczna inteligencja, autonomia, Polska, Turcja},
}