Teoria przeboju jest niezwykle intrygującym zagadnieniem badawczym. W muzykologii krajów zachodnich ma już za sobą historię i swoisty kanon tekstów oraz metodologii, które w Polsce nie doczekały się – jak dotąd – szerszego rezonansu. Autor omawia i przybliża dwa najważniejsze – jego zdaniem – teksty, które pomagają wyjaśnić aspekty muzyczne przebojów. W najwcześniejszych rozważaniach teoretycznych na temat muzyki popularnej, autorstwa Theodora W. Adorno, analizowana jest konstrukcja przeboju pop oraz mechanizmy jego lansowania przez przemysł muzyczny i wpływania na słuchacza. Z kolei tekst dotyczący elementów chwytliwych (hooks) Gary’ego Burnsa z 1987 r. stanowi kamień milowy, jeśli chodzi o próbę odpowiedzi na pytanie, co w sensie muzycznym i pozamuzycznym sprawia, że dany utwór staje się przebojem. Autor, nawiązując do obu omówionych tu tekstów, analizuje szczegółowo dwa przykłady przebojów muzycznych pochodzących z XXI w. – z USA i Polski. Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Jana Długosza w Częstochowie Smolasty application/pdf Biblioteka Uniwersytecka Uniwersytetu Jana Długosza w Częstochowie przebój muzyczny application/pdf 2025 Cz. 20 Częstochowa Doda Edukacja Muzyczna Pismo recenzowane środki wyrazu muzycznego eISSN 2719-4922 s. 47-71 elementy chwytliwe artykuł eng Gary Burns Catchy Elements (Hooks) in Popular Music. Toward a Musicological Theory of Hit Songs ISSN 2545-3068 Adorno hook The Black Eyed Peas pop Kasperski, Jakub Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Jana Długosza w Częstochowie