Termin ziemiaństwo wszedł w powszechne użycie w XIX stuleciu w miejsce określenia „szlachta”. Ziemiaństwo oznaczało warstwę społeczną, którą powszechnie nazywano dziedzicami; warstwę większych właścicieli ziemskich, posiadających gospodarstwa rolne typu folwarcznego; właścicieli majątków ziemskich, zwanych też często obywatelami ziemskimi. Dla ziemian przywiązanych do wartości szlacheckich szczególne znaczenie miały tradycyjne atrybuty ich pozycji społecznej. Należał do nich herb dokumentujący szlacheckie pochodzenie, tytuł hrabiowski lub książęcy i – oczywiście – majątek ziemski z dworem (pałacem) i parkiem. Zarządzanie dobrami wiązało się z modernizacją i wzrostem ekonomicznych możliwości poszczególnych majątków oraz gospodarki jako całości, w połączeniu z wizją harmonijnego układu społecznych struktur. Ziemianie odegrali znaczącą rolę w inicjowaniu postępu gospodarczego, przestawiając się na nowy system gospodarowania, który miał wpływ na rozwój rolnictwa i przemysłu w kraju. Praca opublikowana na podstawie licencji udzielonej przez Redaktorów Polskie Towarzystwo Historyczne. Oddział w Częstochowie Biblioteka Uniwersytecka Uniwersytetu Jana Długosza w Częstochowie Polskie Towarzystwo Historyczne. Oddział w Częstochowie Rozdroża Studnicka-Mariańczyk, Karolina Europa Środkowa i Wschodnia w refleksjach humanistów pol ziemiaństwo gospodarka XIX wiek 2016 Częstochowa-Humań-Poznań ISBN 978-83-947379-2-4 Być ziemianinem... Przyczynek do charakterystyki ziemiaństwa polskiego XIX wieku To Be a Landowner… Contribution to the Characteristics of the Polish Landed Gentry of the 19th Century s. 93-105 rozdział Pismo recenzowane dwór application/pdf T. 3