<?xml version="1.0"?>
<rdf:RDF
    xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#"
    xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
  <rdf:Description rdf:about="http://dlibra.bg.ajd.czest.pl:8080/publication/9173">
    <dc:subject xml:lang="pl">jakość treningu</dc:subject>
    <dc:subject xml:lang="pl">niedotlenienie</dc:subject>
    <dc:source xml:lang="pl">Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Jana Długosza w Częstochowie</dc:source>
    <dc:description xml:lang="pl">Nr 1</dc:description>
    <dc:description xml:lang="pl">Sport i Turystyka. Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe</dc:description>
    <dc:title xml:lang="en">Physiological and functional adaptations of high-intensity interval training at two altitudes in moderate-altitude endurance runners: a randomized controlled trial</dc:title>
    <dc:subject xml:lang="pl">sukces w bieganiu</dc:subject>
    <dc:title xml:lang="pl">Physiological and functional adaptations of high-intensity interval training at two altitudes in moderate-altitude endurance runners: a randomized controlled trial</dc:title>
    <dc:source xml:lang="pl">Biblioteka Uniwersytecka Uniwersytetu Jana Długosza w Częstochowie</dc:source>
    <dc:description xml:lang="pl">Częstochowa</dc:description>
    <dc:date xml:lang="pl">2026</dc:date>
    <dc:creator xml:lang="pl">Birhanu, Zerihun</dc:creator>
    <dc:description xml:lang="pl">Wykazano, że trening interwałowy o wysokiej intensywności (HIIT) w warunkach hipoksji zwiększa wydolność sportowców na poziomie morza, ale istnieją ograniczone dowody dotyczące biegaczy na średnich wysokościach. Celem tego badania była analiza 8-tygodniowego treningu HIIT na niskich (~1220 m) i umiarkowanych (~2850 m) wysokościach pod kątem adaptacji fizjologicznych (maksymalna wydolność tlenowa (VO2max) i prędkość związana z VO2max (vVO2max)) oraz funkcjonalnych (czas biegu na 5000 m (5kRT)). Czterdziestu dwóch wytrenowanych biegaczy długodystansowych zostało losowo przydzielonych do jednej z trzech grup: HIIT na wysokości 1220 m (HIIT1220m, n=14), HIIT na wysokości 2850 m (HIIT2850 m, n=14) lub grupy kontrolnej na wysokości 2850 m (CG2850 m, n=14). Podczas gdy wszyscy uczestnicy utrzymywali regularny trening na wysokości 2850 m, grupy HIIT ukończyły dwie cotygodniowe sesje (4x4-minutowy interwał pracy przy 100% vVO2max, 3-minutowy odpoczynek przy 70% vVO2max). Obie interwencje pokazały istotną poprawę w czasie (p &lt; 0,05) w vVO2max, VO2max i 5kRT, z większymi zyskami w HIIT1220m (+1,2%, +1%, –1,8%) niż w HIIT2850m (+0,6%, +0,8%, –1,4%). Ponadto zaobserwowano silną korelację w HIIT2850m między zmianami w 5kRT i vVO2max (r = -0,64, p = 0,013) i VO2max (r = 0,74, p = 0,002). Podsumowując, HIIT na małych wysokościach wywołał większą poprawę funkcjonalną niż na umiarkowanych wysokościach. Dlatego sportowcy i trenerzy uprawiający sporty długodystansowe na średnich wysokościach mogą odnieść większe korzyści ze strategicznego zarządzania treningiem HIIT na niższych wysokościach.</dc:description>
    <dc:description xml:lang="pl">Pismo recenzowane</dc:description>
    <dc:subject xml:lang="pl">wydolność treningowa wytrzymałościowa</dc:subject>
    <dc:subject xml:lang="pl">wydajność sportowa</dc:subject>
    <dc:publisher xml:lang="pl">Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Jana Długosza w Częstochowie</dc:publisher>
    <dc:creator xml:lang="pl">Fentaw, Sisay</dc:creator>
    <dc:subject xml:lang="pl">pobyt na dużych wysokościach</dc:subject>
    <dc:identifier xml:lang="pl">e-ISSN 2657-4322</dc:identifier>
    <dc:description xml:lang="pl">T. 9</dc:description>
    <dc:language xml:lang="pl">eng</dc:language>
    <dc:source xml:lang="en">Jan Dlugosz University Publishing House</dc:source>
    <dc:description xml:lang="pl">s. 83-109</dc:description>
    <dc:creator xml:lang="pl">Tadesse, Tefera</dc:creator>
    <dc:format xml:lang="en">application/pdf</dc:format>
    <dc:format xml:lang="pl">application/pdf</dc:format>
    <dc:identifier xml:lang="pl">ISSN 2545-3211</dc:identifier>
    <dc:type xml:lang="pl">artykuł</dc:type>
  </rdf:Description>
</rdf:RDF>

	